به نام خدا

       متاسفانه با خبر شدیم که بر اثر زمین لرزه ای در استان بوشهر تعدادی از

هموطنانمان جان باخته اند لذا وظیفه ی خود می دانیم که این مصیبت را به تمام

مردم  شریف بوشهر و خانواده های بازماندگان این حادثه ی تلخ تسلیت عرض کنیم

و از خداوند  متعال برای این عزیزان صبر مسئلت داریم.

                                                                                          سایت تخصصی شعر لری

دیندی گَلَه گایَلتون روز آوُم و شو واوُم

سی کَهرَه شکاللتون دی واوُم و بو واوُم

زر گز عاقلی جامِ،گایَل عُواسی¹ پامه

گاپون خونه دیندامه تا سیش و دُو واوُم

مثل تیلت مَهسُم دَست بده من دهسُم

وَغُصّه نَه وَهرَه سُم پی غُصه یَل اُو واوُم

نه سیلِ نه بارونِ،نه موج نه طیفونِ

اَرس² چش گریونِ تا سیر شنُو واوُم

وَکانَه زَنَل سیرُم ،دَم تازه گُلی گیرُم

سی دُحتَرَل ایمیرُم تا کانَه وَ نو واوُم

می چه زرِ سر داری،می کی تو سَفر داری

مَهلی³ سَر خَر داری ،تا خُم سر گُو واوُم

کُربون⁴ سرت واوُم، هَم بفتُم و هم پاوُم

دورت خُم تیناوُم، دیندات وَلو واوُم

نشمین قد و بالات،سَر مینتِ⁵ تا نُک پات

باغ گُل همّی جات تا غَرق گُلُو واوُم

مو «ایرجو»ِ نومُم، دَ مُی⁶ نیگیره دومُم

سی چاسُم⁷ و سی شومُم،تا بعد چطو واوُم

_{1-عواسی:روستای عباسی از توابع شهرستان گناوه}

_{2- ارس:اشک}

_{3-مَهلی: زیاد ،خیلی}

_{4-کُربون: قربان}

_{5- مینت:موی تو- مین:مو}

6-مُی:ماهی

_{7- چاسُم:ناهارم}

 ابیاتی پراکنده از عشایر بویر احمد

پهلله سرخی شلال سر برگ شونت
تا پنج تیر چاك نبره كس نی بسونه
موهایت چون آبشاری روی شانه هایت بسرخی می زند
تا تیرم نشكند, كسی نمی تواند ترا از من بگیرد.

خومو گل بسیم گرو خوم گولا بردم
گولاكو لبخند داد خوم جون سپردم
من و گل با هم شرط بستیم و من از گلم بردم
ولی گل من لبخند زد و من جان سپردم.

تخت یاقوت زری كنگرش طلایه
هر كه بوس كه لو گل او بندی خدایه
كنگره تخت یاقوت زری طلایی است
هر كه لب گل را بوسید بنده ی خدا است

اساریه روزا بگو چه بد از مو دیدی
دستمو گردن یار سر از كو كشیدی
ستاره ی صبح را بگو از من چه بد دیدی
دست من در گردن یار بود سر از كوه كشیدی‌

ار برنو چار كل كنه دل هر دو مونه
یائی میرم یای سونمت یای بوم دیونه
اگر برنو قلب هر دوی مارا چار تیكه كند
یا می میرم یا می ستانمت یا دیوانه میشوم

                                                          برگرفته از انجمن و مرجع تخصصی پارسی گلد

مندیر

دَر گـُشی صُوِ زی                     /  دریچه صبح را گشود

طاقت شـَوِ سیانه دی نِداشت        /  دیگر نمی توانست سیاهی شب را تحمل کند

دیو شو  بکنده چادرس نها وِ دَو.  / دیو شب چادرش را در آورد و فرار کرد.

بُونگِ تَک خروس مَنده مین مال   / صدای تنها خروس باز مانده آبادی

طَهنه اِی زَنه وِ کـَوگِ دَر .         / به آواز کبک دری طعنه می زد .

بِرچ اِی زَنه وِ دیر                   / می درخشد از دور

برفِ سایه وَنده گـُرده کـُه.           / برفی که روی کوه سایه انداخته

جاز وَ گینه های هُشکُلو، سیا        / بوته های "جاز " و " گینه "های خشک شده سیاه

پنجه سون وِ آسمون هوا             / پنجه هایشان به طرف آسمان بلند بود

زیر هر لشگِ سون، غـَمی خـَوه.    /زیر هر شاخه آنها غمی خوابیده است .

*****

دالوی، لَوس وِ جورِ دَر چُوی       /پیر زنی که لبهایش مانند درِ چوبی

بَسه بی هَمس                         / همیشه بسته بود

قـُلفِ لَو ، رَه کـَلومِ نی گـُشی        /قفل لبهایش راه کلام را نمی گشود

دَسَلِس بِوَسته بی                     / دست هایش بسته بود

رَه­یِ پای جور نَین                   / راه پاهای مانند نی­اش را

چُمبه زَیده بی دَمِ بُهون              / جلوی سیاه چادر چمباتمه زده بود

تی یَلِس، دُو سَوز مُهره­ی دَلو      /چشمانش مثل دو مهر سبز رنگ بزرگ

زیرِ غارِ بُرگـَلِس وِلو                /زیر غار ابروانش آویزان بود

کـُور سُوئی کِه داشت                / بینایی اندکی که داشت

رَه­ی دیرِ­ای پاهی هَمس             / همیشه به دور دست نگاه می کرد

سالیونِ آزگار                         / از سالیان دور

نِشتِ کُهِ نِه­ای نِیَشت                 / به قله کوه می نگریست

تا کـُرِس کِه چند سال پیش           / تا پسرش که چند سال فبل

رَهده بی شکال بیا .                 / به شکار رفته بود برگردد .

هیش کـَس نَگودِسه ، حَتا قَلا       / هیچ کس حتا کلاغ به او نگفته بود

کـُر کِه رَهده دینِ نُون وِ کـُه نیا     / پسری که دنبال لقمه نانی به کوه رفته دیگر بر نمی گردد .

*****

اُو سَگُویِ زَردِ با بَفا                 / آن سگ زرد با وفایی که

واغمِ هُو هید هُم صدا وُ آشنا        / با غم پیر زن آشنا و هم نواست

جای هَست، هَی خوره غَمِ هُونَه       / و به جای استخوان غم او را می خورد

مِهرَوون وُ مِهرَوون                  / در نهایت مهربانی

دَسَلِ نهاده زیر پُوزِ خُوس غَمی     / دستهایش را غمگنانه زیر پوزه اش گذاشته

سَر نهاده ری هُنُو                     / سرش را روی دستها نهاده

جَم بِکرده دیمِ زیر پا                  / دمش را زیر پایش جمع کرده

دُوده تی یَلِس، مینِ تیلِ هَمو          / چشمانش را به چشمان پیر زن دوخته

دالُوِ خُوی کِه بی، مارو همه .        / همان پیر زنی که غمخوار همه بوده است .

                          زمستان1391 خورشیدی – خرم سعیدی

در این قسمت سعی بران داریم تا با معرفی کتاب در حوضه ی ادبیات لری به نحوی از نویسندگان و شعرای لر زبان

تقدیر و تشکر نماییم .لذا از نویسندگان و شاعرانی که کتاب انها در حیطه ی فرهنگ و ادبیات لری است دعوت به

عمل می اید.

 نویسندگان شناسنامه ی کتاب و قسمتی از زندگینامه ی خود را به ادرس  پست الکترونیک زیر برای ما ارسال

فرمایید.

                                                                gomnam113@yahoo.com                 

                                              حمید مرادی

قدت خرماُ پلت خرماُ رطب لوت

کلو کرده ولاته بوی مهلوت

گمونم ار خدا هم پشتم یسه

بمیرم آخرش بی تیر برنوت

                                      مجید نگین تاجی

با عرض سلام خدمت شما دوست داران فرهنگ و ادب، مخصوصاً فرهنگ و ادب غنی لر و با آرزوی موفقیت و بهروزی برای شما دوستان عزیز.

سروران گرامی می توانید در این وبلاگ اشعار زیبای لری را مطالعه و در مورد اشعار نظردهید ، همچنین کسانی که مایلند اشعارشان در این وبلاگ قرار گیرد می توانند اشعارشان را به پست الکترنیکی gomnam113@yahoo.com یا به صورت نظر محرمانه برای نویسنده ی وبلاگ بفرستند. درضمن وبلاگ نویسانی که مایلند در این وب به صورت پیوند قرار گیرند به شیوه ی بالا در خواست نمایند .همچنین عکسهای زیبای خود را از مناطق زیبای لر نشین برای ما بفرستید تا در وب قرار گیرد.

با تشکر و ارزوی موفقیت برای شما عزیزان

نویسنده ی وبلاگ